Σοβαρός προβληματισμός

Μερικές φορές αναρωτιέμαι αν τον κόσμο κυβερνούν κάποιοι έξυπνοι που μας δουλεύουν ή κάποιοι ηλίθιοι που μιλάνε σοβαρά.

Mark Twain, 1835-1910, Αμερικανός συγγραφέας

Τετάρτη, 2 Νοεμβρίου 2016

ΤΙ ΕΠΙΔΙΩΚΟΥΝ ΟΙ ΑΛΒΑΝΟΙ ΣΤΗΝ Β. ΗΠΕΙΡΟ;

voreios_ipeiros
Έντονη είναι η αναζωπύρωση του αλβανικού εθνικισμού το τελευταίο διάστημα, καθώς οι προκλήσεις απ’ την πλευρά των γειτόνων μας γίνονται ολοένα και πιο έντονες.
Αποκορύφωμα ήταν η απόφαση του δήμου Χειμάρρας, ενός δήμου με έντονη ελληνική παρουσία, να προβεί στην κατεδάφιση 15 οικιών που ανήκουν σε Έλληνες Βορειοηπειρώτες. Την απόφαση αυτή ενέκρινε κι η αλβανική κυβέρνηση, καταδεικνύοντας έτσι ότι η συγκεκριμένη πράξη βρίσκεται στο πλαίσιο μιας ευρύτερης εθνικής στρατηγικής και δεν αποτελεί μεμονωμένη ενέργεια του δημάρχου της περιοχής.

Στη συνέχεια, ο πρωθυπουργός της Αλβανίας με ανάρτησή του στο Facebook έριξε κι άλλο λάδι στη φωτιά, βάζοντας στο παιχνίδι ένα κακοδιατυπωμένο ιστορικό περιστατικό. Συγκεκριμένα, ο Έντι Ράμα υποστήριξε ότι το 1686 ο Αλβανός Αρχιεπίσκοπος Γεώργιος Δούσμανης έσωσε την Ακρόπολη από βέβαιη καταστροφή, καθώς έπεισε τον Ενετό Μοροζίνι να μην βομβαρδίσει τους Τούρκους που κατείχαν τότε την Αθήνα. Στην ίδια δημοσίευση ανέφερε ότι για πολλά χρόνια ο πληθυσμός της Αθήνας ήταν αλβανόφωνος κι ότι απ’ όλα αυτά συνεπάγεται πως όπως ο Ελληνισμός είχε ιστορική παρουσία στην Β. Ήπειρο, ομοίως έχει κι η Αλβανία στην Αθήνα.
Η ανάρτηση αυτή, φυσικά, βρίθει ιστορικών ανακριβειών. Ο Δούσμανης πιθανότατα ανήκε στους Ελληνορθόδοξους Αρβανίτες, που ουδεμία σχέση έχουν με του Αλβανούς, ήταν απλός κληρικός (τότε δεν υπήρχε ο βαθμός του αρχιεπισκόπου) και κυρίως δεν αποσόβησε τον βομβαρδισμό και την λεηλασία των Αθηνών απ’ τον Μοροζίνι. Όσα ανέφερε δε περί αλβανοφωνίας των Αθηναίων δεν αξίζει καν να σχολιαστούν.
Όλα αυτά ήρθαν να προστεθούν στην ήδη οξυμένη αλβανική προκλητικότητα, η οποία έχει ενταθεί απ’ τις δημοτικές εκλογές που διεξήχθησαν πέρυσι το καλοκαίρι στην Αλβανία κι έπειτα. Αναλυτικότερα, τον επαναπροσδιορισμό των δήμων με σκοπό την μη εκλογή Ελλήνων δημάρχων στην Β. Ήπειρο, ακολούθησε η εχθρική υποδοχή του Έλληνα Υπουργού Εξωτερικών στα Τίρανα κι εσχάτως η έγερση θέματος περί γενοκτονίας των Τσάμηδων από τον ΕΔΕΣ κατά την διάρκεια της Κατοχής (άλλο ένα παραμύθι της αλβανικής προπαγάνδας).
Με αυτές τις κινήσεις η αλβανική διπλωματία προσπαθεί να δημιουργήσει διεθνώς ένα ανθελληνικό κλίμα, έτσι ώστε σε βάθος χρόνου να κατοχυρώσει οριστικά τα εδάφη της Β. Ηπείρου, τα οποία η γειτονική χώρα κατέχει παρανόμως απ’ το 1914 κι έπειτα. Ταυτόχρονα, επιχειρεί να αποθαρρύνει την ελληνική μειονότητα στην αυτοοργάνωση και στον αγώνα για την διατήρηση της εθνικής της ταυτότητας. Όλη αυτή η ρητορεία, έπειτα, βοηθάει τον Ράμα να εμφυσήσει στο λαό του το ιδεολόγημα της Μεγάλης Αλβανίας, μία θεωρεία που μπορεί να λειτουργήσει ως κινητήριος δύναμη για να αναπτυχθεί ένα κράτος που δεν αποτελεί παρά δημιούργημα της διεθνούς διπλωματίας.
Απ’ την άλλη πλευρά η στάση της ελληνικής κυβέρνησης είναι και σε αυτό το θέμα ιδιαίτερα προβληματική. Η απάντηση σε όλες στις προαναφερθείσες προκλήσεις δεν ήταν παρά ανακοινώσεις του Υπουργείου Εξωτερικών, οι οποίες συνοψίζονταν στον κίνδυνο διατάραξης της ευρωπαϊκής πορείας της Αλβανίας λόγω της καταπίεσης της ελληνικής μειονότητας. Το κυβερνών κόμμα ούτως ή άλλως δε φημίζεται για την σθεναρότητα με την οποία αντιμετωπίζει τα εθνικά θέματα, οπότε η ανεκτική αυτή στάση ήταν αναμενόμενη.
Η αλβανική προκλητικότητα, ωστόσο, φυσικά και δεν αντιμετωπίζεται με αυτό τον τρόπο. Αντιθέτως, η Ελλάδα οφείλει να διεκδικήσει στα διεθνή δικαστήρια την εφαρμογή του Συμφώνου της Κέρκυρας για την Αυτονομία της Β. Ηπείρου. Χρειάζεται, ταυτόχρονα, να ενημερώνει την διεθνή κοινότητα για την καταπάτηση των δικαιωμάτων των Βορειοηπειρωτών και να την διαφωτίζει για την ιστορική αλήθεια, την οποία με κάθε ευκαιρία διαστρεβλώνουν οι γείτονες.
Οι απαντήσεις στις ιταμές ενέργειες των Αλβανών, επίσης, πρέπει να είναι σκληρές, ώστε να υπενθυμίζουν στους τελευταίους ότι η Ελλάδα, παρ’ όλα τα προβλήματα που αντιμετωπίζει, δεν παύει να είναι κατά πολύ ισχυρότερή τους. Φυσικά, δεν πρέπει να παραλείπεται η μέριμνα για την ελληνική μειονότητα, η οποία δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να χάσει την ελληνική συνείδησή της.
Μόνο έτσι θα προετοιμαστεί το έδαφος ώστε κάποια στιγμή να πραγματοποιηθεί αυτό που όλοι περιμένουμε: η προσάρτηση της Β. Ηπείρου εκεί που ανήκει, στην Μητέρα Ελλάδα!

Δεν υπάρχουν σχόλια: