Σοβαρός προβληματισμός

Μερικές φορές αναρωτιέμαι αν τον κόσμο κυβερνούν κάποιοι έξυπνοι που μας δουλεύουν ή κάποιοι ηλίθιοι που μιλάνε σοβαρά.

Mark Twain, 1835-1910, Αμερικανός συγγραφέας

Κυριακή, 26 Μαρτίου 2017

Πώς ο Ερντογάν «εξαφάνισε» όλα τα ΜΜΕ που δεν τον στηρίζουν - ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΑΠΟ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΥΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥΣ

Φωτογραφία: Shutterstock
Οι κρατούμενοι μιλούν για την απομόνωση και την κακοποίηση που υπέστησαν στις κρατικές φυλακές αφού η κυβέρνηση αποφάσισε να εκκαθαρίσει το δημοσιογραφικό τοπίο.
Η Τουρκία είναι η χώρα που φυλακίζει τους περισσότερους δημοσιογράφους παγκοσμίως και τα θύματα έχουν να αντιμετωπίσουν έναν πραγματικό εφιάλτη όπου πρώτα δέχονται γελοίες κατηγορίες, έπειτα κακοποιούνται με διάφορους τρόπους και στο τέλος ενδέχεται να καταλήξουν ακόμη και στην απομόνωση.

Μια σειρά από συνεντεύξεις με πολλούς από αυτούς τους κρατούμενους έδειξε ότι αυτοί οι άνθρωποι είναι ψυχικά επιβαρυμένοι σε μεγάλο βαθμό και επιπλέον νοιώθουν κοινωνικά και πνευματικά περιορισμένοι.
«Με έχουν χτυπήσει με όσους τρόπους δεν μπορούσα να φανταστώ» λέει η συγγραφέας και δημοσιογράφος Asli Erdogan, η οποία πέρασε 5 μέρες στην απομόνωση.
Ενώ ο Mehmet Altan, δημοσιογράφος που κατηγορείται ότι θέλησε να ρίξει την κυβέρνηση, δήλωσε «εδώ δεν ικανοποιείται καμία ανάγκη του μυαλού. Είναι περισσότερο σαν να φοράει κανείς ριγέ πιτζάμες. Είναι μια στενή ζωή χωρίς κανένα ίχνος χαράς ή συναισθήματος».
«Πότε μου δεν έχω δει τόση αδικοπραγία» είπε ο Baris Yarkadas, που είναι μέλος του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος και της δημοσιογραφικής επιτροπής που επιτηρεί τις συλλήψεις των δημοσιογράφων και τους προσφέρει νομική βοήθεια.
Η καταστολή των μέσων ενημέρωσης υπήρξε και μια από τις αιτίες για το ανεπιτυχές πραξικόπημα του περσινού Ιουλίου που επέφερε 200 νεκρούς και 1.400 τραυματίες.
Οι εκκαθαρίσεις αυτές έχουν οδηγήσει χιλιάδες ανθρώπους πολλών επαγγελμάτων (δημόσιους υπάλληλους, αστυνομικούς, στρατιωτικούς, δικαστές, ακαδημαϊκούς και δημοσιογράφους) να κρατούνται ως ύποπτοι για την συμμετοχή τους στο δίκτυο του Φετουλάχ Γκιουλέν.
Οι αντίπαλοι του Προέδρου Ερντογάν λένε ότι οι εκκαθαρίσεις αυτήν την στιγμή θυμίζουν το Μεσαιωνικό κυνήγι μαγισσών, καθώς η κυβέρνηση προετοιμάζεται για ένα ιστορικό δημοψήφισμα που θα λάβει χώρα τον Απρίλιο και ενδέχεται να διασφαλίσει την εξουσία στον Ερντογάν.
Το Ρεπουμπλικανικό Λαικό Κόμμα υποστηρίζει ότι 152 δημοσιογράφοι βρίσκονται πίσω από τα κάγκελα ενώ παράλληλα 173 μέσα ενημέρωσης έχουν κλείσει από τότε που συνέβη το πραξικόπημα. Τα προβλήματα στον χώρο της δημοσιογραφίας έχουν γίνει πλέον αναρίθμητα καθώς 2.500 άνθρωποι του επαγγέλματος έχουν απολυθεί και 800 έχουν χάσει την κάρτα εργασίας τους.
Από την άλλη πλευρά, το κράτος αναγνωρίζει ότι μόνο 30 δημοσιογράφοι βρίσκονται στην φυλακή.
Τον Νοέμβριο, αρκετοί δημοσιογράφοι που άνηκαν σε μια από τις παλαιότερες εφημερίδες της Τουρκίας εν ονόματι Cumbhuriyet, συνελήφθησαν και οι περισσότεροι έκτοτε παραμένουν υπό κράτηση χωρίς να έχουν βγει επίσημα κατηγορητήρια.
Οι Κούρδοι δημοσιογράφοι συλλαμβάνονται επανειλημμένως από το κράτος καθώς πολύ συχνά επιτίθενται στις μεθόδους που αυτό προασπίζει, και αφήνονται ελεύθεροι σχετικά γρήγορα σε μια μέθοδο ταπείνωσης που χρησιμοποιεί το κράτος ενάντια τους.
Τον περασμένο μήνα ο Deniz Yucel, ένας Τουρκό-Γερμανος δημοσιογράφος που εργάζεται στην εφημερίδα Die Welt, συνελήφθη αμέσως όταν έγραψε για κάποια χακαρισμένα email του Berat Albayrak, υπουργού ενέργειας και βαφτισιμιού του Ερντογάν.
«Η Τουρκία τώρα έχει την περιέργη τιμή να είναι η χώρα με τους περισσότερους δημοσιογράφους στην φυλακή, την ώρα που ο ελεύθερος τύπος της χώρας αργοπεθαίνει» είπε η Amnesty International μετά την σύλληψη του Yucel.
Σε μια άλλη περίπτωση ο Aydin Dogan, ο οποίος είναι υπεύθυνος για μια από τις μεγαλύτερες εφημερίδες της χώρας Hurriyet, βρέθηκε στο δικαστήριο με αφορμή ένα άρθρο που δημοσιεύτηκε και που έγραφε ότι ο στρατός της χώρας αισθανόταν άβολα με αυτά που συμβαίνουν στην πολιτική σφαίρα- μια κίνηση που μεταφράστηκε από το κράτος σαν προτροπή στον στρατό να πάρει πρωτοβουλίες στον πολιτικό χάρτη.
Πολλοί παρατηρητές έχουν περιγράψει τις κατηγορίες που προσάπτονται σε πολλούς δημοσιογράφους ως το λιγότερο περίεργες. Για παράδειγμα, o Ahmet Sik, ένας δημοσιογράφος που βρίσκεται στην φυλακή και κατηγορείται για προπαγάνδα εκ μέρους του Γκιουλέν, έχει γράψει ένα βιβλίο στο οποίο εκθέτει όλες τις διεφθαρμένες τακτικές του εν λόγω πολιτικού.
«Μου ακούγεται σαν να συλλαμβάνεις τον Μάρτιν Λούθερ Κινγκ ως μέλος των ΚΚΚ» είπε ένας από τους εργαζομένους του.
«Όλοι ξέρουμε ότι αυτό που ζούμε είναι εντελώς παράλογο» είπε ο Yarkadas, ο οποίος προσφάτως επισκέφτηκε κάποιους από τους φυλακισμένους. «Αυτό δεν είναι κανόνας δικαίου αλλά η περιφρόνηση της δικαιοσύνης».
«Το κράτος λέει πως αν αντιταχθείς στο καθεστώς το οποίο σκοπεύουμε να εγκαθιδρύσουμε, τότε θα βρεθείς στην φυλακή και θα σε απομονώσουμε από τον υπόλοιπο κόσμο» συνεχίζει να λέει ο Yarkadas.
Μεταξύ άλλων τα μέσα μαζικής ενημέρωσης αντιμετωπίζουν και οικονομικά προβλήματα. Φημολογείται πως το κράτος προσεγγίζει επιχειρήσεις με σκοπό να τους πείσει να μην διαφημίζουν τις εφημερίδες που πάνε κόντρα στην πολιτική του.
Το αποτέλεσμα όλων αυτών είναι ότι πλέον στον δημοσιογραφικό κλάδο δεν υπάρχουν παρά μόνο εφημερίδες και κανάλια που υποστηρίζουν την κυβέρνηση του Ερντογάν ή συγκλίνουν ελαφρώς προς το κέντρο.
«Δημοκρατία σημαίνει πολλαπλότητα» είπε ο Yarkadas και συνέχισε «Η έννοια της πολλαπλότητας καταργήθηκε με τις κρατικές πράξεις ενάντια στις εφημερίδες και η Τουρκία βρίσκεται πλέον σε έναν δρόμο όπου ακούγεται μονάχα μια φωνή».

Πηγή

Δεν υπάρχουν σχόλια: