Σοβαρός προβληματισμός

Μερικές φορές αναρωτιέμαι αν τον κόσμο κυβερνούν κάποιοι έξυπνοι που μας δουλεύουν ή κάποιοι ηλίθιοι που μιλάνε σοβαρά.

Mark Twain, 1835-1910, Αμερικανός συγγραφέας

Τετάρτη, 11 Νοεμβρίου 2020

Ο ύπουλος, αόρατος εχθρός: Καμπάνια-προπαγάνδα σε κομοτηναίικη αφίσα

 

Γράφει ο Κωνσταντίνος Βαθιώτης*

Όταν ένας ιός αντιμετωπίζεται συντονισμένα σε παγκόσμιο επίπεδο ως “αόρατος εχθρός”, δηλ. ως τρομοκράτης, όπως ακριβώς είχε συμβεί μετά την 11η Σεπτεμβρίου με την Αλ Κάιντα, τότε στην καλύτερη περίπτωση οι κυβερνητικές μαριονέτες-πρωθυπουργοί των απειλούμενων χωρών ομολογούν εμμέσως πλην σαφώς ότι *19* χρόνια μετά την επίθεση στους Δίδυμους Πύργους (με πρόσκρουση), δεχθήκαμε μια νέα επίθεση (με κρούσματα), από την Covid-*19*, τούτη την φορά όχι στο παγκόσμιο κέντρο εμπορίου αλλά στο παγκόσμιο σύστημα υγείας. 

Και εφόσον μια επίθεση εξαπολύεται ατομικά ή ομαδικά μόνο από ανθρώπους και όχι από μικροοργανισμούς, ο ιός είναι ό,τι και το επιτιθέμενο ζώο στην διδασκαλία του Ποινικού Δικαίου για τις προϋποθέσεις άσκησης του αμυντικού δικαιώματος: Όργανο επίθεσης ηνιοχούμενο από τον επιτιθέμενο δράστη, το οποίο επιτρέπεται να εξολοθρεύσει ο αμυνόμενος. Άρα, η χρήση της ετικέτας “αόρατος εχθρός” υποδηλώνει  ότι ο ιός είναι κατασκευασμένος σε εργαστήριο, προκειμένου να αξιοποιηθεί ως όργανο επίθεσης κατά των χωρών και των λαών τους. 

Το εντυπωσιακό είναι ότι για την εξολόθρευση της Covid-19 την νύφη πληρώνουν οι αμέτοχοι πολίτες εναντίον των οποίων επιτίθεται ο “αόρατος εχθρός”. Διότι με τα εκάστοτε lockdown τα κράτη αμύνονται με το να επιτίθενται στον ίδιο τον λαό τους, τον οποίο θέτουν σε μια ιδιότυπη ομηρεία, επικαλούμενα στην ουσία (προσχηματικά) μια κατάσταση εκτάκτου ανάγκης/ εξαίρεσης. Το επιπλέον παράδοξο: Διά των επαναλαμβανόμενων αυτοκτονικών lockdown και του μονιμοποιημένου πυρήνα των δρακόντειων υγειονομικών μέτρων, η υποτιθέμενη κατάσταση εξαίρεσης μεταμορφώνεται σε διαρκή κατάσταση μιας νέας (μη-)κανονικότητας.

Αλλά ακόμη κι αν δεν ισχύει αυτός ο συλλογισμός, η επιλογή χρήσης για τον κορωνοϊό ενός όρου που το 2001 ενεργοποίησε παγκόσμιους περιορισμούς στα θεμελιώδη δικαιώματα των πολιτών, οδηγεί στην εξής σκέψη: Όποιος βαφτίζει “αόρατο εχθρό” έναν μικροοργανισμό, στην χειρότερη περίπτωση επιδιώκει και στην καλύτερη περίπτωση αποδέχεται την επιβολή αναβαθμισμένων περιορισμών που έμελλε να επιβληθούν παγκοσμίως σε βάρος των πολιτών: τούτη την φορά, μάλιστα, δεν πρόκειται για περιορισμούς αλλά για κατάργηση θεμελιωδών δικαιωμάτων. 

Πόσο παράξενη σύμπτωση το ότι μετά την 11η Σεπτεμβρίου επήλθε μια μερική μεταμόρφωση της κοινωνίας και του νομικού μας πολιτισμού, ενώ μετά την 11η Μαρτίου (πρόκειται για το αριθμητικό σύστοιχο της 11ης Σεπτεμβρίου, που αυθαιρέτως επελέγη από τον Π.Ο.Υ., δίνοντας τροφή για αποκρυφιστικούς συσχετισμούς: 11 Χ 3 = 33, αριθμός που παραπέμπει στον εωσφορικό 33ο βαθμό του ελευθεροτεκτονισμού) επήλθε μια ολική μεταμόρφωση, ακριβέστερα παραμόρφωση της κοινωνίας και του νομικού μας πολιτισμού! 

Γίναμε λοιπόν προ-ρομποτικοί άνθρωποι χωρίς ολόκληρα πρόσωπα, χωρίς ηχόχρωμα και όσφρηση, εντός μιας εξ αποστάσεως κοινωνίας, άρα εντός μιας μη-κοινωνίας, που ως εκ τούτου δεν μεταμορφώθηκε ή παραμορφώθηκε απλώς, αλλά πολύ περισσότερο κατέστη ά-μορφη εξαιτίας των εισηγήσεων των μορφωμένων. Τώρα, προσπαθεί να ξαναβρεί την χαμένη της μορφή προπάντων μέσα από τις θεόσταλτες τοποθετήσεις του σπάνιου θησαυρού της Ορθοδοξίας μας, του Μητροπολίτη Νεοφύτου Μόρφου: nomen est omen! 

Η προσπάθεια να διαπιστωθεί αν οι νέοι περιορισμοί ή η κατάργηση των θεμελιωδών δικαιωμάτων μας ήταν αντικείμενο επιδίωξης ή αποδοχής, ελάχιστη σημασία έχει. Όσο ελάχιστη σημασία είχε και η προσπάθεια να διαπιστωθεί αν η πυρπόληση του Ράιχσταγκ στις 27.2.1933 (για τους αριθμολάγνους: σε αυτήν την ημερομηνία κρύβονται τρεις κακόσημοι αριθμοί, γνωστοί από την παρούσα εποχή: 2+7+2 = 11 / 19 / 33) ήταν προϊόν αυθόρμητης εμπρηστικής ενέργειας του Ολλανδού Marinus van der Lubbe ή, αντιθέτως, προβοκάτσια, ώστε να ψηφισθεί το διάταγμα αναστολής ισχύος των θεμελιωδών δικαιωμάτων του πολίτη: της ελευθερίας του λόγου, της ελευθερίας των συγκεντρώσεων, της ελευθερίας του τύπου, καθώς και του απορρήτου των ταχυδρομικών και τηλεφωνικών επικοινωνιών· η χιτλερική δικτατορία επεβλήθη και τότε χάριν της “προστασίας του λαού και του κράτους”. Πόσο σατανικές κάποιες συμπτώσεις! Η δε πανικόβλητη αντίδραση της ηγεσίας των ναζί στη φωτιά του Ράιχσταγκ και η ταχύτητα με την οποία ελήφθησαν αμέσως μετά τα δρακόντεια μέτρα, αποδόθηκε στον φόβο ότι η Γερμανία δεχόταν επίθεση από έναν (άλλου τύπου) ύπουλο, θανάσιμο εχθρό: τον κομμουνισμό!

Δυστυχώς, η θεωρία της επιδίωξης ευνοείται σήμερα από το γεγονός ότι μόλις κηρύχθηκε η “φονική πανδημία” του κορωνοϊού, ενεργοποιήθηκε σε χρόνο ρεκόρ ένας μηχανισμός αντίδρασης-αντιμετώπισης που επεβλήθη με την τεχνική του καρμπόν σε όλες σχεδόν τις χώρες. Ακόμη και η γνωστή για την προχειρότητά της Ελλαδίτσα, είχε –ω του θαύματος!– την ετοιμότητα να εφαρμόσει τηλε-εκπαίδευση και τηλε-εργασία μέσα σε μία περίπου εβδομάδα! 

Στην αναρτώμενη φωτογραφία βλέπουμε κάτι μοναδικό: ο Δήμος Κομοτηνής επιλέγει να συμμετάσχει στην καμπάνια-προπαγάνδα για το lockdown II (ο όρος θυμίζει sequel κάποιας ταινίας-θρίλερ, την οποία δεν παρακολουθούμε απλώς αλλά την συνδιαμορφώνουμε συμμετέχοντας όλοι ως πρωταγωνιστές!), υιοθετώντας τον κατά τα προεκτεθέντα επικίνδυνα πολυσήμαντο όρο “ύπουλος, αόρατος εχθρός” – ύπουλος, όμως, δεν είναι ο εχθρός αλλά η ονομασία του! 

Ερώτημα: Πότε άλλοτε στην Ιστορία της Ανθρωπότητας χρειάστηκε να γίνει τόση καμπάνια-προπαγάνδα για την ύπαρξη μιας “φονικής πανδημίας”; Η κοινή λογική λέει ότι μια πανδημία, όταν είναι όντως φονική, έχει από μόνη της τόση ισχύ, που δεν χρειάζεται καμία επιβεβαιωτική διαφήμιση, και δη τέτοιας εντάσεως και εκτάσεως. Το ότι στην περίπτωση του κορωνοϊού υλοποιείται μια πρωτόγνωρη παγκόσμια διαφημιστική εκστρατεία που μεταπίπτει σε προπαγάνδα, επιδοτούμενη μάλιστα από την κάθε κυβέρνηση αφειδώς και σε βάρος των αναγκών του συστήματος υγείας, σημαίνει ότι η πανδημία δεν μπορεί να βιωθεί στην καθημερινότητά μας ως τέτοια και γι’ αυτό πρέπει να πεισθούμε από τους διαφημιστές-προπαγανδιστές ότι ζούμε όντως σε εποχή “φονικής πανδημίας”! 

Φυσικά υπάρχει και μια γνήσια διαφημιστική πτυχή της εν λόγω υβριδικής καμπάνιας-προπαγάνδας: Ο νέος τρόπος ζωής μας μέσα στην άμορφη κοινωνία μας μορφοποιείται μέσα από τα διαφημιζόμενα προϊόντα της Νέας Εποχής: Όπως κάποτε άρχισαν να διαφημίζονται τα προφυλακτικά για την αναχαίτιση της εξάπλωσης του ιού HIV, τα οποία κυκλοφορούν έκτοτε σε διάφορες ποικιλίες (ανάλογα με το χρώμα, την υφή και την δράση τους), έτσι διαφημίζονται και επί κορωνοϊού τα αντίστοιχα “μουτρο-προφυλακτικά” και τα λοιπά εμβλήματα της δυστοπικής μη-κοινωνίας μας: μάσκες πολλών ειδών και ποιοτήτων, αντισηπτικά, γάντια, plexiglas! 

Προσοχή: Αν ισχύει η εκδοχή ότι την 11η Σεπτεμβρίου είδαμε στις οθόνες μας μια πρόσκρουση που δεν έγινε ποτέ (κατά παράβαση των κανόνων της Φυσικής, τα αεροσκάφη εισχώρησαν και χάθηκαν βελούδινα μέσα στα κτήρια χωρίς να επέλθει θραύση των τμημάτων τους), τότε δεν αποκλείεται να ισχύει το ίδιο, 19 χρόνια μετά, και με τα (εννοιολογικώς ούτως ή άλλως ξεχειλωμένα) κορωνοϊκά κρούσματα, την διαστημική εκτόξευση των οποίων την πληροφορούμαστε μεν τρομολαγνικά από τα λυσσασμένα ΜΜΕ, αλλά δεν μπορούμε (ακριβέστερα: δεν μας επιτρέπεται) να την ελέγξουμε και να την επαληθεύσουμε. Αλλά και η ακριβής αιτία θανάτου, δεδομένης της πρωτοφανούς απαγόρευσης διενέργειας νεκροψίας σε μολυνθέντες με κορωνοϊό, παραμένει ζήτημα non liquet!

Ακόμη κι αν είναι βάσιμη η τελευταία εκδοχή, η οποία, πάντως, θα απαξιωθεί οπωσδήποτε από τους συστημικούς (δήθεν) φρουρούς της αληθείας, δεν πρέπει να συσκοτίσει ένα ρεαλιστικό σενάριο: Όπως μετά την ενδεχομένως εικονική επίθεση στους Δίδυμους Πύργους ακολούθησε πλήθος αληθινών τρομοκρατικών χτυπημάτων, έτσι και μετά τον παραφουσκωμένο αριθμό των κρουσμάτων, τα οποία συνέβαλαν στο στήσιμο του σκηνικού της “φονικής πανδημίας” που εκθεμελίωσε την κοινωνία μας, δεν αποκλείεται να ακολουθήσει μια εφιαλτική ποιοτική αναβάθμιση της πανδημίας με πολύ μεγαλύτερη θνητότητα. Είθε η πρόβλεψη αυτή να αποδειχθεί παντελώς εσφαλμένη. Αλλιώς, ο Θεός να μας λυπηθεί!


*Αναπλ. Καθηγητής Ποινικού Δικαίου Νομικής Σχολής ΔΠΘ

Διαβάστε επίσης: Ο θηριοδαμαστής: Μαστίγωμα άνευ κραυγής!

πηγή

Δεν υπάρχουν σχόλια: